ประมวลยอดพระคาถาศักดิ์สิทธิ์:พระคาถาชินบัญชร

พระคาถาชินบัญชร

สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พฺรหฺมรํสี)

อานิสงส์ชินบัญชร

พระคาถาชินบัญชรนี้ เป็นคาถาที่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ตกทอดมาจากลังกา เจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์(โต) ค้นพบในคัมภีร์โบราณ ได้คัดแปลงแก้ไขแต่งเติมให้ดีขึ้นเป็นเอกลักษณ์พิเศษ ได้เนื้อถ้อยกระทงความ แปลออกมาแล้วมีแต่สิริมงคลแก่ผู้สวดภาวนาทุกประการ

พระคาถานี้ เป็นการอัญเชิญพระพุทธานุภาพแห่งพระบรมศาสดา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระพุทธเจ้าที่ได้เคยตรัสรู้ก่อนหน้านั้น จากนั้นเป็นการอัญเชิญพระอรหันต์ขีณาสพ ผู้สำเร็จคุณธรรมวิเศษแต่ละองค์ไม่เหมือนกัน นอกนั้นยังอัญเชิญพระสูตรต่างๆที่โบราณาจารย์เจ้าถือว่า เป็นพระพุทธมนต์อันวิเศษแต่ละสูตรมารวมกันสอดคล้องเป็นกำแพงแก้วคุ้มกัน ตั้งแต่กระหม่อมจอมขวัญของผู้ภาวนาพระคาถาลงมาจนล้อมรอบตัว จนกระทั่งหาช่องโหว่ให้อันตรายสอดแทรกเข้ามามิได้

อานุภาพแห่งพระคาถา

ผู้ใดได้สวดภาวนาพระคาถาชินบัญชรนี้เป็นประจำอยู่สม่ำเสมอ จะทำให้เกิดความสิริมงคลสมบูรณ์พูนผล ศัตรูหมู่พาลไม่กล้ากล้ำกราย ไปทางใดย่อมเกิดเมตตามหานิยม เกิดลาภผลพูนทวี ขจัดภัยจากภูตผีปีศาจ ตลอดจนคุณไสยต่างๆ ทำน้ำมนต์รดแก้สรรพโรคภัย เป็นสิริมงคลแก่ชีวิต มีคุณานุภาพตามแต่จะปรารถนา ดังคำโบราณว่า “ฝอยท่วมหลังช้าง” จะเดินทางไปที่ใดๆสวด ๑๐ จบแล้วอธิษฐาน จะสำเร็จสมดังใจ

พระคาถาชินบัญชรย่อ

หากท่านมีเวลาน้อย ไม่สามารถสวดชินบัญชรฉบับเต็มได้ ก็ให้สวดชินบัญชรย่อดังนี้

ชินะปัญชะระปะริตตัง มัง รักขะตุ สัพพะทา

ขอพระชินบัญจร จงรักษาข้าพเจ้า ตลอดกาลทุกเมื่อ

เพื่อให้เกิดอานุภาพยิ่งขึ้น ก่อนเจริญภาวนาชินบัญชร ตั้งนะโม ๓ จบ แล้วระลึกถึงและบูชาเจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์(โต) ด้วยคำว่า

ปุตตะกาโม ละเภ ปุตตัง  ธะนะกาโม ละเภ ธะนัง

อัตถิกาเย กายะญายะ  เทวานัง ปิยะตัง สุตตะวา.

เริ่มบทพระคาถาชินบัญชร

๑.ชะยาสะนากะตา พุทธา       เชตวา มารัง สะวาหะนัง

            จะตุสัจจาสะภัง ระสัง         เย ปิวิงสุ นะราสะภา.

๒. ตัณหังกะราทะโย พุทธา      อัฏฐะวีสะติ นายะกา

            สัพเพ ปะติฏฐิตา มัยหัง       มัตถะเกเต มุนิสสะรา.

๓. สีเส ปะติฏฐิโต มัยหัง        พุทโธ ธัมโม ทะวิโลจะเน

            สังโฆ ปะติฏฐิโต มัยหัง      อุเร สัพพะคุณากะโร.

๔.หะทะเย เม อะนุรุทโธ        สารีปุตโต จะทักขิเณ

            โกณฑัญโญ ปิฏฐิภาคัสมิง    โมคคัลลาโน จะ วามะเก.

๕.ทักขิเณ สะวะเน มัยหัง       อาสุง อานันทะ ราหุโล

            กัสสะโป จะ มะหานาโม      อุภาสุง วามะโสตะเก.

๖. เกสันเต ปิฏฐิภาคัสมิง        สุริโย วะ ปะภังกะโร

            นิสินโน สิริสัมปันโน          โสภิโต มุนิปุงคะโว

๗.กุมาระกัสสโป เถโร           มะเหสี จิตตะ วาทะโก

            โส มัยหัง วะทะเน นิจจัง       ปะติฏฐาสิคุณากะโร.

๘. ปุณโณ อังคุลิมาโร จะ          อุปาลี นันทะ สีวะลี

            เถรา ปัญจะ อิเม ชาตา        นะลาเต ติละกา มะมะ.

๙.เสสาสีติ มะหาเถรา            วิชิตา ชินะสาวะกา

            เอเตสีติ มะหาเถรา            ชิตะวันโต ชิโนระสา

            ชะลันตา สีละเตเชนะ           อังคะมังเคสุ สัณฐิตา.

๑๐.ระตะนัง ปุระโต อาสิ            ทักขิเณ เมตตะ สุตตะกัง

            ธะชัคคัง ปัจฉะโต อาสิ         วาเม อังคุลิมาละกัง

๑๑.ขันธะโมระปะริตตัญจะ         อาฏานาฏิยะ สุตตะกัง

            อากาเส ฉะทะนัง อาสิ           เสสา ปาการะสัณฐิตา

๑๒.ชินา นานาวะระสังยุตตา         สัตตัปปาการะ ลังกะตา

            วาตะปิตตาทะสัญชาตา          พาหิรัช ฌัตตุปัททะวา.

๑๓. อะเสสา วินะยัง ยันตุ            อะนันตะชินะ เตชะสา

            วะสะโต เม สะกิจเจนะ          สะทา สัมพุทธะปัญชะเร.

๑๔.ชินะปัญชะระมัชฌัมหิ           วิหะรันตัง มะฮี ตะเล

            สะทา ปาเลนตุ มัง สัพเพ        เต มะหาปุริสาสะภา.

๑๕. อิจเจวะมันโต            สุคุตโต สุรักโข

            ชินานุภาเวนะ           ชิตุปัททะโว

            ธัมมานุภาเวนะ          ชิตาริสังโฆ

            สังฆานุภาเวนะ          ชิตันตะราโย

            สัทธัมมานุภาวะปาลิโต   จะรามิ ชินะ ปัญชะเรติ.

        คำแปล

๑.พระพุทธเจ้าและพระนราสภาทั้งหลาย ผู้ประทับนั่งแล้วบนชัยบัลลังก์

        ทรงพิชิตพระยามาราธิราชผู้พรั่งพร้อมด้วยเสนาราชพาหนะแล้ว เสวยอมตรสคือ

        อริยะสัจธรรมทั้งสี่ประการ เป็นผู้นำสรรพสัตว์ให้ข้ามพ้นจากกิเลสและกองทุกข์

๒.มี ๒๘ พระองค์คือ พระผู้ทรงพระนามว่า ตัณหังกรเป็นต้น พระพุทธเจ้าผู้จอมมุนีทั้งหมดนั้น

๓. ข้าพระพุทธเจ้าขออัญเชิญมาประดิษฐานเหนือเศียรเกล้า

        องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประดิษฐานอยู่บนศีรษะ

        พระธรรมอยู่ที่ดวงตาทั้งสอง

        พระสงฆ์ผู้เป็นอากรบ่อเกิดแห่งสรรพคุณอยู่ที่อก

๔.พระอนุรุทธะอยู่ที่ใจพระสารีบุตรอยู่เบื้องขวา

        พระโมคคัลลาน์อยู่เบื้องซ้าย พระอัญญาโกณทัญญะอยู่เบื้องหลัง

๕.พระอานนท์กับพระราหุลอยู่หูขวา

        พระกัสสะปะกับพระมหานามะอยู่ที่หูซ้าย

๖.มุนีผู้ประเสริฐคือพระโสภิตะผู้สมบูรณ์ด้วยสิริดังพระอาทิตย์ส่องแสง

        อยู่ที่ทุกเส้นขน ตลอดร่างทั้งข้างหน้าและข้างหลัง

๗. พระเถระกุมาระกัสสะปะผู้แสวงบุญทรงคุณอันวิเศษ

        มีวาทะอันวิจิตรไพเราะอยู่ปากเป็นประจำ

 ๘.พระปุณณะ พระอังคุลิมาล พระอุบาลี พระนันทะ และพระสีวะลี

        พระเถระทั้ง ๕ นี้ จงปรากฏเกิดเป็นกระแจะจุณเจิมที่หน้าผาก

 ๙.ส่วนพระอสีติมหาเถระที่เหลือผู้มีชัยและเป็นพระโอรส

        เป็นพระสาวกของพระพุทธเจ้าผู้ทรงชัย แต่ละองค์ล้วน

        รุ่งเรืองไพโรจน์ด้วยเดชแห่งศีลให้ดำรงอยู่ทั่วอวัยวะน้อยใหญ่

๑๐.พระรัตนสูตรอยู่เบื้องหน้าพระเมตตาสูตรอยู่เบื้องขวา

        พระอังคุลิมาลปริตรอยู่เบื้องซ้าย พระธชัคคะสูตรอยู่เบื้องหลัง

 ๑๑.พระขันธปริตร พระโมรปริตร และพระอาฏานาฏิยสูตร

        เป็นเครื่องกางกั้นดุจหลังคาอยู่บนนภากาศ

 ๑๒.อนึ่งพระชินเจ้าทั้งหลาย นอกจากที่ได้กล่าวมาแล้วนี้

        ผู้ประกอบพร้อมด้วยกำลังนานาชนิด มีศีลาทิคุณอันมั่นคง

        สัตตะปราการเป็นอาภรณ์มาตั้งล้อมเป็นกำแพงคุ้มครองเจ็ดชั้น

๑๓.ด้วยเดชานุภาพแห่งพระอนันตชินเจ้าไม่ว่าจะทำกิจการใดๆ

        เมื่อข้าพระพุทธเจ้าเข้าอาศัยอยู่ในพระบัญชรแวดวงกรงล้อม

        แห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขอโรคอุปัทวะทุกข์ทั้งภายนอกและภายใน

        อันเกิดแต่โรคร้าย คือ โรคลมและโรคดีเป็นต้น

        เป็นสมุฏฐานจงกำจัดให้พินาศไปอย่าได้เหลือ

๑๔. ขอพระมหาบุรุษผู้ทรงพระคุณอันล้ำเลิศทั้งปวงนั้น

        จงอภิบาลข้าพระพุทธเจ้า ผู้อยู่ในภาคพื้น ท่ามกลางพระชินบัญชร

        ข้าพระพุทธเจ้าได้รับการคุ้มครองปกปักรักษาภายในเป็นอันดีฉะนี้แล

๑๕.ข้าพระพุทธเจ้าได้รับการอภิบาลด้วยคุณานุภาพแห่งสัทธรรม

        จึงชนะเสียได้ซึ่งอุปัทวอันตรายใดๆ ด้วยอานุภาพแห่งพระชินะพุทธเจ้า

        ชนะข้าศึกศัตรูด้วยอานุภาพแห่งพระธรรม ชนะอันตรายทั้งปวงด้วยอานุภาพ

        แห่งพระสงฆ์ ขอข้าพระพุทธเจ้าจงได้ปฏิบัติ และรักษาดำเนินไปโดยสวัสดีเป็นนิจนิรันดรเทอญฯ